خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





ادامه نوشته هام3

    همیشه به خاطر آن‌که می‌توانستم یک گروه را مدیریت کنم سرگروه، نماینده، سردسته و... می‌شدم. سال 1386 اول دبیرستان بودم و قرار بود که به جشنواره سرود برویم. طبق معمول همیشه من راهنمای گروه بودم معلم پرورشی ما روی من شناخت زیادی نداشتند و همیشه می‌گفتند: شما نمی‌توانید به جشنواره سرود بروید، شما صدایتآن‌هماهنگ نیست، نباید در ساعات تفریح تمرین سرود تمرین کنید، به هر صورت که بود می‌خواستند از این کار جلوگیری کنند چراکه من فکر می‌کردم که ایشان فکر می‌کنند ما با اجرای نادرست آبروی آن‌ها را می‌بریم؛ اما قضیه چیز دیگری بود (بچه‌ها به حرف من بیشتر گوش می‌دادند تا مربی پرورشی‌مان). از بچه‌های سرود خواستم تا یک روز مربی را دعوت کنیم و از او بخواهیم نظر دهد البته کمی تمرین کرده بودیم و من با مربی کلی صحبت کرده بودم. یک قسمت از سرود که در اوج خوانده می‌شد را خواندیم. مربی گفتند: چون غمگین است باید پایین بخوانیم بااینکه می‌دانستیم کار اشتباهی است قبول کردیم فقط به خاطر اینکه گروه به جشنواره برود. بالاخره روز اجرای سرود رسید و ما همان‌طور که معلم خواسته بود اجرا کردیم و گروه ما در استان چهارم شد! وقتی علت ضعف خود را پرسیدیم گفتند: چرا قسمت اوج را پایین خواندید؟ به همین دلیل امتیاز نگرفتید واقعاً برایم سخت بود مربی فقط سرش را پایین انداخت و گفت داورها ذوق هنری ندارند!

    چرا معلم باور توانایی‌های ما برایش سخت بود؟ به نظرم باید دانش امور را باور کنیم و به او نشان بدهیم که باورش داریم. طوری رفتار کنیم که دانش امور متوجه شود، برای او رفتارهای خوبش ارزش قائل هستیم. این رفتار باید به‌دوراز اغراق باشد، چراکه در غیر این صورت نتیجه‌ی برعکس می‌دهد و کودک دچار حس «خودبزرگ‌بینی» می‌شود؛ بنابراین تنها کافی است رفتارهای به‌جا و منطقی او را تأکید کنیم. چرا اشتباه خود را قبول نکرد؟ این عقیده که معلم هیچ‌گاه اشتباه نمی‌کند چنان احساس نامطلوبی در بعضی از معلمان به وجود آورده که آنان را از پذیرش اشتباه بازمی‌دارد. اگر معلم واقعی و خودش باشد، دانش‌آموزان قادر خواهند بود با او- آن‌چنان‌که هست- ارتباط برقرار کنند؛ یعنی باکسی که به‌عنوان یک موجود انسانی، دارای احساسات و عقایدی است و صرفاً به شکل عاملی که دستورات و فرمان‌ها دیگران را عمل می‌کند، نیست. دانش‌آموزان به‌این‌ترتیب پی خواهند برد که معلم «خویشتن خویش» است و ممکن است مرتکب اشتباهاتی بشود. گذشته از آن هرگاه که اشتباهی از او سر می‌زند این شهامت را دارد که به‌راحتی آن را بپذیرد. هرچه باشد، به‌هرحال او انسان است و ممکن است خطاهایی از او سر بزند. ولی متأسفانه ‌فقط عده معدودی از معلمان، این واقعیت را به ذهن دانش‌آموزان خود منتقل می‌سازند که معلم نمی‌تواند موجودی ماورای انسان، بی‌عیب و به‌دوراز خطا و اشتباه و منبع همه علوم باشد. دانش‌آموزان با معلمینی که اشتباهات خود را می‌پذیرند و نقش برج عاج نشین و عالم به‌کل علوم را بازی نمی‌کنند بهتر و راحت‌تر می‌توانند رابطه برقرار کنند.


    این مطلب تا کنون 6 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : معلم ,سرود ,مربی ,کنیم ,اشتباه ,دانش‌آموزان ,دانش امور ,جشنواره سرود ,
    ادامه نوشته هام3

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده

تگ های برتر